پشت صحنه شرکت های موفق و ثروتمند دنیا : کلنل ساندرز و کی اف سی

کی اف سی، یک رستوران زنجیره ای است که در سراسر جهان دارای هزاران شعبه می باشد. غذای اصلی آن مرغ کنتاکی است که دستورالعمل این غذا توسط هارلند ساندرز در سال ۱۹۳۰ ابداع شد. اکنون KFC یک رستوران زنجیره ای با ارزش میلیون دلاری است.

هارلند سندرز در سال ۱۸۹۰ متولد شد و در مزرعه ای در ایندیانا رشد کرد. پدرش هنگامی که او ۶ ساله بود فوت کرد. بعد از فوت پدر، مادرش مجبور بود برای تامین مخارج طولانی مدت کار کند، بنابراین هارلند می بایست از برادر و خواهر کوچکترش مراقبت کند. بنابراین یکی از وظایف او غذا دادن به خواهر و برادرش بود که همین امر منجر به این شد که ساندرز در ۷ به یک آشپز خوب تبدیل شود.

مادرش وقتی که او ۱۲ ساله بود دوباره ازدواج کرد. از آنجا که ناپدری او پسرها را دوست نداشت، برادر هارلند را برای زندگی پیش عمه اش فرستاد و هارلند هم برای کار به مزرعه ای دور فرستاده شد.

هارلند خیلی زود متوجه شد که ترجیح می دهد به جای تحصیل، مشغول به کار شود و درآمدی داشته باشد، بنابراین مدرسه را رها کرد. به این ترتیب، نیمه اول زندگی او با شغل های عجیب و غریبی مانند فروش لاستیک، کار در پمپ بنزین، کارمند اداره بیمه و فروشندگی و پر کردن مخزن سوخت قطارها سپری شد.

 

او در سال ۱۹۳۰ در کنار پمپ بنزینی که در آن مشغول به کار بود مغازه ای اجاره کرد و شروع به فروختن غذاهای کلاسیک جنوبی کرد. کم کم این مغازه فروش غذا شناخته شد و محبوبیت پیدا کرد، در نتیجه سندرز جایگاه پمپ بنزین را خریداری کرد و آنجا را به یک رستوران بزرگ تبدیل کرد.

اولین پیشرفت بزرگ ساندرز زمانی به وقوع پیوست که او متوجه شد سوخاری کردن مرغ با ۱۱ نوع گیاه و ادویه در دستگاه های بخارپز (که با نوع امروزی آن متفاوت است) منجر به ایجاد غذایی که او همواره به دنبال آن بود می شود.

رستوران ساندرز در عرض یک دهه به چنان محبوبیتی دست یافت که فرماندار ایالت کنتاکی نشان مقام را به ساندرز اهدا کرد. در واقع لوگوی رستوران های کی اف سی، کلنل ساندرز را نشان می دهد که همانند کلنل های ایالت کنتاکی، کت و شلوار سفید و کراوات مخصوص به تن دارد.

در سال ۱۹۵۲ او قراردادی را با دوست رستوران دار خود، پیت هرمن، به امضا رساند که طی آن کلنل ساندرز دستورالعمل مرغ سوخاری خود را به او می داد و در مقابل هرمن باید به ازای فروش هر مرغ سوخاری، ۴ سنت به ساندرز می پرداخت. ساندرز مشابه همین قرارداد را با رستوران های دیگری نیز منعقد کرد. همه چیز عالی پیش می رفت تا اینکه عبور یک بزرگراه از محل املاک ساندرز او را مجبور به فروش رستورانش کرد. این اتفاق لطمه بزرگی به ساندرز و کسب و کارش وارد کرد. در آن زمان اون تنها مستمری بازنشستگی اش را داشت که مقدار آن ۱۰۵ دلار بود. بنابراین او مجبور بود دوباره برای امرار معاشش تلاش کند.

 

از آنجا که او رستوران خود را تعطیل کرده بود، تصمیم گرفت به همراه همسرش در با اتومبیلش در جاده راه بیفتند. او هنوز فرمول جادویی موفقیتش را به همراه داشت. بنابراین در راه به هر رستورانی که می رسیدند به آنها پیشنهاد می کردند که مرغ سوخاری او را تست کنند تا اگر صاحب رستورانی از آن خوشش آمد با او قرارداد امضا کند.

تا سال ۱۹۶۳، کلنل ساندرز تمام درخواست هایی که برای دریافت حق امتیاز شعبه کی اف سی ارسال می شد را بدون نیاز به اقدامات رسمی انجام می داد و در نهایت او بیش از ۶۰۰ رستوران در سراسر ایالات متحده آمریکا و کانادا داشت که مرغ سوخاری کنتاکی می فروختند. در ماه اکتبر همان سال او با جان براون آشنا شد که تمایل به خرید کی اف سی داشت اما با توجه به اینکه سرمایه کافی برای این کار را نداشت، از طریق یک سرمایه گذار به نام جک سی.میسی اقدام به این کار کرد. سندرز در ابتدا تمایلی به این کار نداشت، اما بعد از چند هفته، سرانجام در ژاویه سال ۱۹۶۵ او موافقت کرد که حقوق خود را در ازای ۲ میلیون دلار (۱۵٫۱ میلیون دلار در سال ۲۰۱۵) به فروش برساند. طبق این قرارداد کلنل ساندرز به عنوان عضو هیئت مدیره، بصورت مادام‌ العمر ۴۵۰۰۰ دلار (که بعدها به ۷۵۰۰۰ دلار افزایش یافت) حقوق ماهیانه دریافت خواهد کرد و همچنین امتیاز انحصاری کی اف سی کانادا نیز به او داده شد. همچنین ساندرز به‌ عنوان نماینده‌ رسمی برند کی اف سی انتخاب شد.

 

ساندرز از این شرایط خوشحال نبود اما در ۷۵ سالگی تصمیم گرفت که تمام تلاشش را برای رشد هرچه بیشتر شرکت بکند و دست از تلاش برندارد.

ساندرز هرگز به فکر ثروتمند شدن نبود، فقط دلش می‌ خواست دستورالعمل مرغ سوخاری او در همه‌ جا شناخته ‌شده و معروف باشد. به همین دلیل او همیشه از شرکت کی اف سی به دلیل اینکه برای سود بیشتر، کیفیت غذا را پایین آورده است گلایه داشت. مدیرعامل کی اف سی می‌ گوید: ” کلنل ساندرز به استعداد هنری بیشتر از پول و منفعت اهمیت می‌داد. او معتقد بود کسی که پول کمی درمی ‌آورد ولی غذای باکیفیت‌ تری به مردم ارائه می ‌دهد باارزش ‌تر از کسی است که از غذاهای بی‌ کیفیت سود سرشاری به دست می ‌آورد. “

ساندرز سال های پایانی عمر خود را صرف تبلیغات و مصاحبه های متعدد برای گسترش این برند کرد. او راه های طولانی را طی می کرد تا بتواند به رستوران ها سرکشی کند و از کیفیت آنها مطمئن شود.

ساندرز ممکن است انگیزه ای برای ثروتمند شدن نداشت، اما در حال حاضر مرغ کنتاکی او در ۱۱۵ کشور شناخته شده است و محبوبیت دارد، این یکی از بزرگترین آرزوهای او بود.

آرمان بی پایان / عنایت الله خرم دبیری

مطالب مرتبط